Mijn Franse ontdekking

Aïnhoa mag niet overgeslagen worden tijdens je ontdekkingstocht door Frankrijk. Het schijnt één van de mooiste dorpjes van Frankrijk te zijn! Het duurde dan ook niet lang voordat mijn €nieuwsgierigheid€ naar boven kwam borrelen. Dat moest ik natuurlijk gezien hebben! Na een lange autorit dwars door Frankrijk, zag ik eindelijk in het schilderachtige dal van de Nivelle een Baskisch dorpje liggen. Wat een schattige wit/rode huizen! Dat moet Aïnhoa zijn!

Nadat ik mijn fiat geparkeerd heb en door het dorpje wandel, heb ik het gevoel alsof ik in een openluchtmuseum ben beland. Dat is ook niet gek, want ik heb in ergens gelezen dat de meeste huizen al 400 jaar oud zijn! Terwijl ik het ene mooie straatje na het andere bewonder, kom ik in een straat met kleine winkeltjes uit. Nadat ik rondgesnuffeld heb, trekt een klein sieradenwinkeltje mijn aandacht. De sieraden zijn stuk voor stuk prachtig. Ik kan niet kiezen! De eigenaresse is me intussen al te hulp geschoten. Het wordt uiteindelijk toch de blauw/groene armband. Nadat ik betaald heb, vraagt de eigenares me of ik op doorreis ben. Eigenlijk niet. Ik wilde dit bijzondere dorpje met eigen ogen zien. Het bevalt me hier uitstekend en ben eigenlijk nog lang niet uitgekeken. Zij weet vast een bijzonder logeeradresje hier in de buurt€. Niet veel later sta ik voor een prachtig hotel.

Na een hartelijk ontvangst, plof ik op mijn bed in mijn kamer. Mijn kamer is landelijk, maar het heeft ook wel weer iets chics. Ik sluit mijn ogen en evalueer mijn dagje. Het was een lange dag, maar zeker de moeite waard. Aïnhoa is een dorpje wat ik niet snel zal vergeten. Morgen ga ik eens bekijken wat dit hotelletje allemaal voor leuke dingen te bieden heeft. De €sieradenvrouw€ vertelde me dat ze hier overheerlijke maaltijden serveren. Verder zag ik bij aankomst vanuit mijn ooghoek een prachtig buitenzwembad liggen. Een smakelijk ontbijtje en een verkoelende duik in het zwembad zijn al een goede invulling voor de ochtend. Daarna zie ik wel weer verder. Het wordt in ieder geval een speciale, vakantie vol Franse ontdekkingen. Tevreden val ik in slaap€

Leven als een God in Frankrijk

€De dingen die het leven goedmaken, vind je hier.€ Ik lig aan het zwembad in de zon en denk na over Domaine la Fontaine en de altijd gastvrije Marc en Jacqueline. Jaren geleden vertrokken de twee uit Venlo om hun droom waar te maken in een streek die nog niet veel Nederlanders eerder ontdekten: Zuid-West Frankrijk. Voor me prijkt het prachtige glooiende land, in de tuin spelen wat kinderen, verderop leest een man een krantje.

Domaine La Fontaine is een bijzonder Frans plekje op aarde. Het eeuwenoude landhuis is gerenoveerd en ingericht met vijf hotelkamers en vier appartementen, oftewel  €gîtes€ op z€n Frans. Allemaal zijn ze in smaak ingericht, zonder overdaad, maar met het comfort dat je nodig hebt. En dit zou Bourgondisch Frankrijk niet zijn (of is het Bourgondische Limburgse bloed van Marc en Jacqueline?) als je hier niet kunt aanschuiven om de kookkunsten van Marc te proeven in de table d€hotes. Want dat betekent: de sterren van de hemel eten. En die zie je hier trouwens letterlijk overal als de avond valt. Uren kan ik er naar kijken. €s Avonds val je stil in slaap en ja, daar onder dat eeuwenoude schuine dak voel je je echt een petite princesse. De volgende dag sta je op: de zon schijnt, de velden met zonnebloemen liggen te wachten, de boulanger bonjourt je een goedemorgen en na een wandeling heeft Jacqueline alweer het ontbijt met verse eitjes voor de hotelgasten klaarstaan.

€Zin in een goed glas?€ Jacqueline staat naast me. Ik glimlach. Tja, de dingen die het leven goed maken. Was getekend: Domaine la Fontaine.

La joie de vivre

Toen ik aankwam bij Hennie en Marianne stond het oude Renaultje me al op te wachten voor het eeuwenoude herenhuis met de witte luiken. Marianne kwam aangesneld uit haar geliefde keuken. €Hennie is in de wijngaard,€ lachte ze. €Bonjour!€ jubelde ik blij. Want ik wist direct: dit wordt een Frans weekje pur sang.  

Het maison de maître genaamd La Souche uit 1896 ligt vlakbij het wijndorp Saint Chinian. En in dit herenhuis mag ik de hele week blijven. Ik vind mezelf eigenlijk wel een geluksvogel. Waarom? Om te beginnen: de locatie. De Languedoc-Rousillonstreek staat garant voor uitgestrekte wijngaarden, bergen en kust, schilderachtige dorpjes en een flinke dosis echte Franse sfeer. Dan het huis: in La Souche droom je weg bij de authentieke details zoals de marmeren trappen, beschilderde muren, eeuwenoude schouwen en tegelvloeren gecombineerd met modern comfort. De gastvrijheid, ook nog zoiets. De eigenaren zijn meer dan hartelijk en koken als de beste. Marianne werkte jarenlang voor haar eigen gerenommeerde traiteurbedrijf en vier keer per week kookt ze voor haar gasten die genieten van haar maal in de sfeervolle eetkamer of bij goed weer op het terras of in de tuin.

En nu lig ik hier bij het zwembad te staren naar de wijngaarden. Nog zoiets: de wijn. De liefhebber, zoals ik, blijft maar proeven van al dat lekkers. €Waarom heet het hier eigenlijk La Souche?€ vroeg ik gister. €Dat komt van dormir comme une souche, oftewel: slapen als een roos.€ Weer zoiets: in mijn slaapkamer hoor je de stilte en droom je weg op een mooie sfeervolle plek. En dan komt Hennie aanlopen, mét jeu de boules ballen. Ik glimlach. La joie de vivre, precies zoals het bedoeld is.

Lekker helemaal niets doen

Als je de oprijlaan van wellnessboerderij Domaine à Marmande oprijdt, neem je vanzelf gas terug. Ik word hartelijk begroet door eigenaren Charles, van origine Amerikaan, en Caroline, van origine Nederlandse.

Wanneer ik mijn rugzak neerzet in één van de prachtige gastenverblijven, weet ik zeker dat ik voorlopig niet meer weg wil. Ik voel me al helemaal thuis!

Het enige wat ik hier ga doen is lekker uitslapen en genieten van de prachtige tuin, het verkoelende zwembad en het heerlijke eten van Caroline. De gezellige boerderij is eeuwen geleden onderdeel van een klooster geweest. Heel wat reizigers hebben hier onderdak gevonden. Het was altijd al een toevluchtsoord en dat voel je. Wanneer ik in de traditionele keuken voor het grote haardvuur zit, kan ik me voorstellen dat mensen hier graag aanklopten. Het is hier gezellig en je voelt je echt welkom!

De stille kracht achter Domaine à Marmande is ongetwijfeld de praktijk van Charles. Hij vindt dat iedereen het lichaam af en toe moet verwennen met een massage of acupunctuurbehandeling. Het ontstrest en zorgt ervoor dat er minder spanningen ontstaan in de toekomst. Na zijn Oosterse tuina-massage voel ik me als herboren. Het is hier zo heerlijk dat ik de tijd helemaal kwijt ben. Welke dag is het vandaag? Ach, wat maakt het ook uit. Ik kan in ieder geval nog dagenlang genieten, beleven, ontspannen en bovenal... lekker niets doen!

La joie de vivre

Toen ik aankwam bij Hennie en Marianne stond het oude Renaultje me al op te wachten voor het eeuwenoude herenhuis met de witte luiken. Marianne kwam aangesneld uit haar geliefde keuken. €Hennie is in de wijngaard,€ lachte ze. €Bonjour!€ jubelde ik blij. Want ik wist direct: dit wordt een Frans weekje pur sang.  

Het maison de maître genaamd La Souche uit 1896 ligt vlakbij het wijndorp Saint Chinian. En in dit herenhuis mag ik de hele week blijven. Ik vind mezelf eigenlijk wel een geluksvogel. Waarom? Om te beginnen: de locatie. De Languedoc-Rousillonstreek staat garant voor uitgestrekte wijngaarden, bergen en kust, schilderachtige dorpjes en een flinke dosis echte Franse sfeer. Dan het huis: in La Souche droom je weg bij de authentieke details zoals de marmeren trappen, beschilderde muren, eeuwenoude schouwen en tegelvloeren gecombineerd met modern comfort. De gastvrijheid, ook nog zoiets. De eigenaren zijn meer dan hartelijk en koken als de beste. Marianne werkte jarenlang voor haar eigen gerenommeerde traiteurbedrijf en vier keer per week kookt ze voor haar gasten die genieten van haar maal in de sfeervolle eetkamer of bij goed weer op het terras of in de tuin.

En nu lig ik hier bij het zwembad te staren naar de wijngaarden. Nog zoiets: de wijn. De liefhebber, zoals ik, blijft maar proeven van al dat lekkers. €Waarom heet het hier eigenlijk La Souche?€ vroeg ik gister. €Dat komt van dormir comme une souche, oftewel: slapen als een roos.€ Weer zoiets: in mijn slaapkamer hoor je de stilte en droom je weg op een mooie sfeervolle plek. En dan komt Hennie aanlopen, mét jeu de boules ballen. Ik glimlach. La joie de vivre, precies zoals het bedoeld is.

Leven als een God in Frankrijk

€De dingen die het leven goedmaken, vind je hier.€ Ik lig aan het zwembad in de zon en denk na over Domaine la Fontaine en de altijd gastvrije Marc en Jacqueline. Jaren geleden vertrokken de twee uit Venlo om hun droom waar te maken in een streek die nog niet veel Nederlanders eerder ontdekten: Zuid-West Frankrijk. Voor me prijkt het prachtige glooiende land, in de tuin spelen wat kinderen, verderop leest een man een krantje.

Domaine La Fontaine is een bijzonder Frans plekje op aarde. Het eeuwenoude landhuis is gerenoveerd en ingericht met vijf hotelkamers en vier appartementen, oftewel  €gîtes€ op z€n Frans. Allemaal zijn ze met smaak ingericht, zonder overdaad, maar met het comfort dat je nodig hebt. En dit zou Bourgondisch Frankrijk niet zijn (of is het Bourgondische Limburgse bloed van Marc en Jacqueline?) als je hier niet kunt aanschuiven om de kookkunsten van Marc te proeven in de table d€hotes. Want dat betekent: de sterren van de hemel eten. En die zie je hier trouwens letterlijk overal als de avond valt. Uren kan ik er naar kijken. €s Avonds val je stil in slaap en ja, daar onder dat eeuwenoude schuine dak voel je je echt een petite princesse. De volgende dag sta je op: de zon schijnt, de velden met zonnebloemen liggen te wachten, de boulanger bonjourt je een goedemorgen en na een wandeling heeft Jacqueline alweer het ontbijt met verse eitjes voor de hotelgasten klaarstaan.

€Zin in een goed glas?€ Jacqueline staat naast me. Ik glimlach. Tja, de dingen die het leven goed maken. Was getekend: Domaine la Fontaine.

Daar wordt op geproost

Ik ben niet de enige die zijn auto langs de weg geparkeerd heeft. Je moet hier wel even stoppen. Voor me ligt de grootste kloof van Europa, De Gorges du Verdon. De rivier, die door de kloof zijn weg zoekt, ligt magisch te schitteren in de zon. Dit is echt te mooi voor woorden!

Terwijl ik geniet van het adembenemende uitzicht, hoor ik een stem achter me vragen of ik misschien een foto van hem en zijn vrouw wil maken. Geef ze eens ongelijk, dit natuurverschijnsel verdient een mooi plekje in het fotoboek.

Nadat ik het fotootje geschoten heb, vraag ik het Nederlandse stel of ze op doorreis zijn of hier in de buurt blijven. Het is al hun zesde keer hier in de Provence en verblijven altijd in hetzelfde hotel. Het is een prachtig logeerplekje en een goede uitvalsbasis om de groene provincie te verkennen. Nieuwsgierig vraag ik hoe het hotel heet. Het gaat om Bastide du Calalou, vlakbij het dorpje Aups.

Niet veel later zit ik achter het stuur van mijn Fiatje en volg de auto van Johan en Maartje. Na een korte rit doemt er tussen de eeuwenoude olijfbomen en het frisse groen een prachtig huis op. Het ziet er al veelbelovend uit! Eenmaal binnen wordt ik met veel warmte en enthousiasme ontvangen. Terwijl ik een kamer boek geef ik mijn ogen goed de kost. Wat een stijlvolle, antieke meubelen en boeiende schilderijen. Zodra ik mijn tas uitgepakt heb, verruil ik mijn romantisch ingerichte kamer voor het gezellige terras van het hotel. Johan en Maartje hebben al een mooi plekje uitgezocht en een stoel vrijgelaten voor mij. Want op zo€n uniek plekje moet geproost worden€

Franse perfectie

€We kunnen er niets aan doen, het zit gewoon in onze genen,€ lachen vader, moeder en dochter Bérard als ik geniet van de laatste hap van mijn Michelinsterrenlunch. Als je het hebt over een aangeboren talent voor smaak, verfijning en weten wat mensen nodig hebben om ultiem te ontspannen en te genieten van culinaire hoogstandjes en Franse charmes: tja, dan moet je zijn bij Hostellerie Bérard & Spa. Gelegen in Cadiere d€Azur, slechts een half uurtje rijden van Marseille.

Toen ik door de bebloemde, smalle straatjes van het oude Provençaalse dorpje reed, voelde ik al de voorbode voor niets dan goeds. De boetiekjes openden hun deuren en in het centrum vond ik Hostellerie Bérard & Spa op de heuvel. De naam zei het al: dit gaat veel verder dan slapen alleen. Hotel Bérard bestaat uit drie dorpshuizen en een omgebouwd klooster uit de 11e eeuw met vier klassieke juniorsuites en 36 Provençaalse kamers. Dan heb je op drie kilometer ook nog Bastide des Saveurs, waar vader Bérard en zoon Jean-Francois de sterren van de hemel koken in hun gastronomische restaurant met Michelinster! Buiten ligt een immense kruiden- en groentetuin en vanuit het restaurant heb je een prachtig uitzicht op de Toscaansachtige omgeving. En dan is er ook nog hun Aroma Spa van 500 m2 die geïnspireerd is op de antieke Romeinse baden en is voorzien van de laatste snufjes voor hoogtij ontspanning. En dan het hotel zelf met de klassiek ingerichte, charmante, ruime en tot in de details perfecte kamers.

Ik glimlach. Mijn lege bord kijkt me weemoedig aan. De familie lacht en begint me te vertellen over de kookcursussen, over het strand verderop en ik kan nog wel uren zo doorgaan. Want echt: er komt geen eind aan hier aan dit perfecte Franse feest.

De Franse verleiding

Een vriend vertelde me over Hostellerie de l€Abbaye de la Celle, een culinair en bijzonder Frans plekje onder de zon. De eigenaar is niemand minder dan Alain Ducasse, een zeer bekende chef-kok met restaurants en hotels over de hele wereld. €Daar draait alles om de finesses van het leven,€ vertelde mijn vriend. €Het is net als een heel goede wijn. Het verleidt je en je zintuigen slaan ervan op hol!€ Een paar dagen later stapte ik de wereld van Hostellerie de l€Abbaye de la Celle binnen. En direct begreep ik wat hij bedoelde.

Het grind knispert als ik aankom op deze elegante Franse plek. Twee eeuwenoude gebouwen staan te schitteren in het zonlicht. Een rustieke 18e eeuwse herberg en het 12e-eeuws Koninklijke Benedictijner klooster zijn omringd door een park van 2,5 hectare. Vol oude bomen, beeldhouwwerken, een groentetuin met geurende kruiden en een prachtig buitenzwembad. Ik strijk neer in de schaduw van de bomen op het terras met de gietijzeren stoelen. Een windje waait, de zon schijnt en ik voel me meer dan ooit een Française.

l€Abbaye de la Celle ademt perfectie en heeft me al binnen een minuut verleid. En die verleiding gaat maar door: in elke kamer, bij elk uitzicht of stukje tuin begint het opnieuw. En dan heb ik hier nog niet eens gegeten in het restaurant met de Michelin ster! Overal voelt het alsof ik in een prachtige foto stap. Zo stijlvol ingericht, zo Frans! De spullen en het antieke meubilair verzamelde eigenaar Alain Ducasse tijdens zijn reizen door Frankrijk en ook het personeel selecteerde en trainde hij persoonlijk door de jaren heen.

Aan het einde van de middag zweef ik rustig richting de slaapvertrekken. De kamers dragen de namen van de specerijen die hier in de tuin groeien of van een beroemdheid die hier ooit gelogeerd heeft. Ik slaap in de suite €General de Gaulle!€ De Gaulle of niet, wat is dit een beauty! Grote raampartijen, mooie stoffen en dat bad! Gauw ga ik opzoek naar een zomerjurkje om in stijl te genieten van deze Franse verleidingen. €Het is net als een heel goede wijn.€ Mijn goede vriend had geen woord gelogen.

Ja, ik wil€

Wat is ze toch prachtig! Ik ben vandaag getuige van de meest romantische bruiloft die ik ooit gezien heb. Een vriendin van me, Suzanne, trouwt met haar Franse vriend. Ze heeft altijd gezegd dat ze in Frankrijk wil trouwen. Het moet onvergetelijk zijn! Nou, dat is haar zeker gelukt! Hun bruiloft is in hotel L€Orangeraie, een schitterend hotel vlakbij Saint Tropez.

Wanneer ik op één van de kerkbanken in het kerkje van het hotel plaatsneem, kijk ik eens goed om me heen. De lichte kleuren, het glas-in-lood en de traditionele elementen maken het tot een sprookjesachtig plekje. Suus maakt met haar prinsessenjurk het plaatje helemaal af. Ik word er helemaal stil van. Na een volmondig jawoord van beiden zetten we het feest voort in de zonnige tuin van het hotel. Suus straalt helemaal wanneer ik haar vertel dat dit echt een droomplek is. Een romantisch kerkje, een fleurige tuin, de palmbomen die het zwembad sieren en in de verte de azuurblauwe zee die glinstert in de zon. Na het onvergetelijke feest kun je je lekker terugtrekken in het prachtige hotel. Het klopt gewoon helemaal!

Wanneer ik me, na een lange nacht feestvieren, in mijn comfortabele bed nestel duurt het niet lang voordat ik in dromenland ben€ Op mijn eigen romantische bruiloft€

Grande dame in de zon

Als je eenmaal op de bijzondere plekken van Alain Ducasse geweest bent dan wil je eigenlijk niet meer anders. Deze wereldberoemde chef-kok creëert plekken om te verblijven waar alles draait om charme en verfijning. Toen ik hoorde dat in Moustiers-Sainte-Marie ook een hotel van zijn hand staat, twijfelde ik geen moment. Ik deed wat Alain Ducasse deed: ik klom op mijn motor en reed met mijn haren in de wind de Provence in. Op ontdekking naar zijn Franse liefde tussen de bloeiende lavendel en olijfbomen, voor de €klif€ van Moustiers-Sainte-Marie. Al gauw zag ik La Bastide de La Moustiers schitteren in de zon. Ik zette mijn motor in de schaduw en meteen herkende ik de signatuur van de man met de ongekende klasse. Het terras waar je in de avonduurtjes waarschijnlijk magnifiek kunt eten, de groente- en kruidentuin en die lavendel! Wat een fijne geur. Zodra je binnenloopt ben je gast én thuis. Klinkt tegenstrijdig, maar de ontvangst is warm en aan persoonlijke aandacht geen gebrek.

Toen ik mijn hotelkamer inliep, kon ik wel juichen van geluk. Het typisch Franse antiek vierde er hoogtij, gecombineerd met stille kleuren. En ja: een bad op pootjes! Op mijn bed lag een €welkom thuis briefje€ en ik glimlachte. Gauw trok ik iets luchtigers aan en friste me op in de badkamer die voelde alsof hij speciaal voor mij zo gemaakt was.

En nu zit ik aan dat tafeltje dat ik bij aankomst al zag. Ik kijk uit over de prachtige heuvels en de bossen. De kok komt uit de keuken en loopt naar me toe. €Kom, ga even mee€ en hij lacht als hij de verbazing op mijn gezicht ziet. Samen stappen we door de kruidentuin. Wat we plukken? De kruiden voor mijn gerecht en oja, nog wat vers fruit voor mijn dessert. Ongelooflijk. Verser kan niet. Als ik even later naar de juweel voor me op het bord kijk, durf ik bijna niet te beginnen. Maar ik doe het toch. Hapje voor hapje ontdek ik nog meer van de ware kunst van de man die het hier allemaal mogelijk maakte. Het geheim? Op je motor stappen, goed kijken naar wat je ziet, verliefd worden en er dan een eerste klas thuis van maken. Een grande dame in de zon.

Genieten van het Franse land

Je hart volgen en de sprong wagen. Jan en Niké deden het. En dan blijkt dat op een dag ook hun gasten kunnen genieten van de koeien op het veld, het knusse Franse platteland en dat ook zij even die perfecte staat van zijn ervaren.

Via één van de routes naar Santiago de Compostella kom ik bij Hostellerie La Bergerie. Het land is gevuld met eikenbomen, een eeuwenoude bergerie en een driehonderd jaar oude schaapskooi. Het lijkt of ik uitstap in een mooi landschapschilderij. Wat een uitzicht! Jaren geleden vertrokken de twee Hollanders Jan en Niké naar la Douce France. Het begon met een tweede huis, maar al gauw besloten ze er te blijven. €Het heuvellandschap, de tamme kastanjes, meren, de gehuchtjes, de mensen en veel minder stress.€ Niké lacht als ze vertelt over hoe het haar hart veroverde. Na een grondige verbouwing is nu de oude schaapskooi in stijl ingericht en is er een restaurant met loungehoek met een eeuwenoude open haard en zijn er zeven smaakvolle gastenkamers. In de 7000 m2 grote tuin prijkt het verwarmde zwembad met ligbedden, er is een boomgaard met loslopende kippen, een kruidentuin en een terras met een middeleeuwse put€ Ik heb nu al zin om hier uren rond te dwalen. €Heb je zin in iets lekkers?€ Ik knik, want ik heb al veel verhalen gehoord over de kookkunsten van Niké. Even later is de ruimte gevuld met gastvrijheid en zitten we samen te genieten van al het goede. Want genieten doen de twee nog elke dag. Dit is de perfecte staat van zijn, bedenk ik me. De vogeltjes fluiten zacht en het plattelandsleven kabbelt rustig de dag door...